Patron

JAN KOCHANOWSKI

Powszechnie uważany za najwybitniejszego poetę Polski i Słowiańszczyzny aż do czasów Mickiewicza i Słowackiego, cieszył się też wielką sławą u swych współczesnych, którzy nazywali go kochaniem. Urodził się w Sycynie w Radomskiem, w rodzinie szlacheckiej. W wieku 14 lat rozpoczął naukę w Akademii Krakowskiej. Dokładny czas pobytu Kochanowskiego w Krakowie nie jest znany. Wiadomo , że w latach 1551-1552 przebywał w Królewcu, korzystając z protekcji księcia Albrechta i studiując na tamtejszym uniwersytecie. W roku 1552 wyjechał poeta do Włoch i przebywał tam 5 lat, studiując na sławnym uniwersytecie w Padwie. Zdobył tam gruntowne wykształcenie filozoficzne, ukoronowane doskonałą znajomością łaciny, greki oraz literatury starożytnej. W ten sposób wyrósł Kochanowski w Padwie na jednego z najznakomitszych humanistów, znawcę autorów starożytnych, który sam z zapałem ćwiczył się w pisaniu elegii miłosnych, na początku po łacinie. Młody poeta czytał także Petrarkę i Dantego, coraz bardziej utwierdzając się w przekonaniu, że poezja powinna być tworzona w języku ojczystym. Wracając z Włoch do ojczyzny zatrzymał się Kochanowski we Francji, gdzie również zaobserwował rozwój poezji w języku narodowym, której propagatorem był znany poeta francuski Ronsard. W roku 1557 Kochanowski na wieść o śmierci matki powraca do kraju i otrzymuje w spadku Czarnolas. Jednak poeta nie od razu zamieszkał w Czarnolesie. Najpierw poświęcił się służbie dworskiej, w której wytrwał około dziesięciu lat. Mecenasami jego byli: podkanclerz koronny Filip Padniewski, marszałek wielki koronny Jan Firlej i biskup Piotr Myszkowski. Kochanowski, uhonorowanym tytułem sekretarza królewskiego, wzbogacony nadaniami, porzucił dwór w końcu 1569 lub na początku 1570 r. i osiadł na stałe w Czarnolesie. W pięć lat później ożenił się z Dorotą Podlodowską. W 1578 lub 1579 r. poeta przeżył śmierć młodszej córki, Urszuli, a między 1580 a 1583 - starszej, Hanny. Zmarł nagle w czasie pobytu w Lublinie 22 sierpnia 1584 r. (pochowany w Zwoleniu).

A to dworek w Czarnolesie, gdzie mieszkał i tworzył Jan Kochanowski.

Osiedle Południe wybudowała Spółdzielnia Mieszkaniowa "Południe" im. Jana Kochanowskiego. Zgodnie z planem wszystko na osiedlu jest podporządkowane wielkiemu patronowi. Ulice noszą nazwy np. Czarnoleska, Sycyńska, Urszulki, Posłów Greckich itp. Tak też było ze Szkołą Podstawową nr 40, która w maju 1996 roku po wielomiesięcznych przygotowaniach otrzymała imię Jana Kochanowskiego. Uczniowie zapoznawali się z życiem i twórczością Jana z Czarnolasu poprzez konkursy no i oczywiście to, co najprzyjemniejsze - rajdy i wycieczki do Czarnolasu.
Każdy uczeń , nie tylko ten o zainteresowaniach literackich, miał możliwość zapoznania się z epoką i życiem patrona szkoły. Działo się to na lekcjach j. polskiego, historii, geografii, lekcjach wychowawczych, plastyki i techniki. Na głównym korytarzu umieszczono płaskorzeźbę Jana Kochanowskiego, wykonaną przez nauczyciela plastyki
 p. M. Citaka,

a sztandar szkoły zaprojektowała p. Anna Bisialska.

Obecny sztandar szkoły

Podsumowaniem uroczystości nadania imienia szkole okazał się bal renesansowy. Głównym gościem był sam mistrz z Czarnolasu, w którego wcielił się aktor Jerzy Wasiuczyński.